Tien jaar samenwerking tussen Campus Ronse en Incoplas
Technologie, onderwijs en attitude hand in hand
Wat begon als een bescheiden vakantiejob voor enkele leerlingen in 2015, groeide in tien jaar tijd uit tot een structureel partnerschap tussen Campus Glorieux Secundair Ronse en kunststofproducent Incoplas. Het project vormt vandaag een volwaardig leerplatform dat technologie, onderwijs en attitude samenbrengt.
Van vakantiejob tot structureel leerplatform
In de zomer van 2015 gingen enkele leerlingen van de tweede graad Elektrotechnieken aan de slag bij Incoplas nv – een producent van kunststofverpakkingen gespecialiseerd in blaasextrusie tot 25 liter. Kort na de vakantie kwamen zij zelf met het voorstel om, samen met de technische dienst van Incoplas, een automatiseringsproject te realiseren op school. Hun vraag: kunnen we een geautomatiseerd proces opzetten dat kunststofverpakkingen in dozen stapelt, gestuurd via een programmeerbare sturing (PLC)?
Lieven Pauwels (Incoplas nv) blikt terug: "We waren onder de indruk van hun initiatief. Het feit dat leerlingen zelf naar de school stapten met een projectidee zegt veel over hun betrokkenheid. Dat wilden we ondersteunen."
Daaruit groeide een intensief traject dat intussen vier versies telt, telkens met een doorgedreven integratie van technologie, samenwerking en didactiek.
Technische evolutie in vier versies
Versie 1 – De basis gelegd (2015)
De eerste versie van het project bestond uit een miniatuurmaquette met vier processen: toevoer, schikken, stapelen en voorbereiding op transport. De besturing gebeurde via een in-line PLC-controller, geprogrammeerd met visualisatiesoftware WebVisit. Leerlingen leerden componenten monteren, elektrische schakelingen opstellen, pneumatiek toepassen en basisautomatisatie programmeren.
Versie 2 – Professionalisering en netwerking (2018)
"In deze fase schakelden we over van ethernet- naar PROFINET-communicatie. De visualisatie verhuisde van tablet naar industriële touchscreen. Onder impuls van het Consortium Bordenbouw werd de bordenbouw een leerlijn op zich: leerlingen leerden elektrisch tekenen (met o.a. EPLAN), elektrische dossiers samenstellen en correcte bekabeling uitvoeren. We werkten met een Education Cabinet – een opleidingskast waarin alle componenten geïntegreerd werden in een realistische context", vertelt Kenneth Labiau van Campus Glorieux Secundair Ronse.
Versie 3 – Normen, veiligheid en PLCnext (2021)
Labiau: "In deze versie implementeerden we PLCnext-technologie, met aandacht voor de actuele normen (zoals laagspanningsrichtlijn, EMC). Veiligheidscomponenten kwamen sterk aan bod: lichtgordijn, veiligheids-PLC en interlocks. Er was een duidelijke splitsing in leerdoelen per finaliteit: leerlingen uit de dubbele finaliteit leerden programmeren, dossiers opstellen en testen uitvoeren; leerlingen uit de arbeidsmarktgerichte finaliteit leerden lezen, bekabelen, IO-testen uitvoeren en monteren."
Versie 4 – Leerplatform voor de toekomst (2024-2025)
Vandaag is de miniatuurmaquette uitgegroeid tot een volledig leerplatform. De focus ligt op het leren plaatsen en afregelen van sensoren, foutdetectie, aansluiten van actoren (zoals DC-motoren, ventielen, cilinders) en de volledige procesprogrammatie. Zowel elektro als elektro-pneumatiek komen aan bod. Binnen de richtingen Elektrotechnieken en Industriële ICT (dubbele finaliteit) en Elektrische Installaties (arbeidsmarkt) vormt dit platform een rode draad in de leerloopbaan.
"Wat ons aanspreekt in dit project, is dat het geen simulatie op papier is. De leerlingen bouwen iets tastbaars, met directe industriële relevantie. Zo'n leerervaring beklijft," zegt Pauwels.
Een onderwijsvisie in de praktijk
Campus Glorieux is een domeinschool met 1050 leerlingen. In elk domein (ECOR, STEM, Maatschappij en Welzijn) bieden we studierichtingen aan in de drie finaliteiten. "We geloven sterk in fundamentele kennis, attitude en motivatie als basis voor duurzame leerloopbanen. Geen oppervlakkige kennismaking met tien niches, maar liever diepgaande beheersing van essentiële concepten. We ervaren dat samenwerking met bedrijven als Incoplas die visie versterkt: via studiebezoeken, eindopdrachten, stageplaatsen én kennisuitwisseling. Industriële partners zijn voor ons kritische vrienden die onze didactiek valideren en verrijken. Tegelijk krijgen zij zicht op wat het vernieuwde onderwijsaanbod concreet inhoudt", zegt Labiau.
Financiële en logistieke meerwaarde
"Dankzij Incoplas konden we binnen ons krappe STEM-budget andere accenten leggen: zij namen de financiering van het project op zich. Dat gaf ruimte om te investeren in bijvoorbeeld softwarelicenties of extra materialen. Voor bedrijven is dit relatief klein, voor scholen zoals die van ons in Ronse – geografisch toch wat in een uithoek – is dat een grote steun", aldus Labiau.
"Voor ons is die investering geen grote hap uit het budget," zegt Pauwels, "maar we weten dat het voor de school een wereld van verschil maakt. Bovendien bouwen we zo aan onze toekomst: deze leerlingen zijn potentiële collega’s."
Mens en machine verbinden
Labiau. "Voor het schooljaar 2024-2025 staat een nieuw project in de steigers. Via een Siemens LOGO! willen we een communicatie-interface ontwikkelen waarbij de machine real-time feedback geeft aan operatoren over de status van het productieproces. Een concrete oefening in systeemdenken, dat tegelijk inspeelt op hedendaagse industriële noden."
